احكام عقد ( مسأله 2372 ) : در زناشوئى چه دائم ، وچه غير دائم بايد صيغه خوانده شود ، وتنها راضى بودن زن ومرد ، وهمچنين نوشتن كافى نيست وصيغه عقد را يا خود زن ومرد مىخوانند ، يا ديگرى را وكيل مىكنند كه از طرف آنان بخواند . ( مسأله 2373 ) : وكيل لازم نيست مرد باشد ، زن هم مىتواند براي خواندن صيغه عقد از طرف ديگرى وكيل شود . ( مسأله 2374 ) : زن ومرد تا اطمينان نكنند كه وكيل آنها صيغه را خوانده است نمىتوانند به يكديگر نگاه محرمانه نمايند وگمان به اين كه وكيل صيغه را خوانده است كفايت نمىكند ، بلكه اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده‌ام ولى اطمينان بگفته أو نباشد ، كفايت آن محل اشكال است . ( مسأله 2375 ) : اگر زنى كسى را وكيل كند كه مثلا ده روزه أو را به عقد مردى در آورد وابتداى ده روز را معين نكند ، آن وكيل مىتواند هر وقت كه بخواهد أو را ده روز به عقد آن مرد در آورد ولى اگر معلوم باشد كه زن ، روز يا ساعت معينى را قصد كرده ، بايد صيغه را مطابق قصد أو بخواند . ( مسأله 2376 ) : يك نفر مىتواند براي خواندن صيغه عقد دائم يا غير دائم از طرف دو نفر وكيل شود ونيز انسان مىتواند از طرف زن وكيل شود وأو را براي خود بطور دائم يا غير دائم عقد كند ولى احتياط مستحب آنست كه عقد را دو نفر بخوانند .